Geruisloos gleed de Vrijheid overstag

Ik weet nog waar het was, ons bootje lag
daar waar de Amstelstroom de Waver vindt,
met zeilen killend, door gebrek aan wind,
in stilte, op die warme zomerdag.

Ik denk nog dikwijls hoe het was. Ik zag
je staan, door zon en water bruin getint,
en hoe een ogen-blik van liefde bindt.
Geruisloos gleed de Vrijheid overstag.

Een parel, diep gelegen in de tijd,
behoudt haar glans, alleen voor jou en mij.
Het is, wanneer ik langs de Amstel rijd,
alsof de Waver aan de overzij
voor mij zich eensklaps uit het riet bevrijdt,
zo zonder woorden, als een schilderij.